Λατρεμένο το απαγορευμένο….

2014-10-31 16:31

Στα μικρά παιδιά όταν λέμε να μην κάνουν κάτι γιατί δεν είναι καλό ή σωστό, αλλά είναι επικίνδυνο και απαγορευμένο, αυτά πηγαίνουν και κάνουν ακριβώς το αντίθετο.

Σαν να τα τραβάει ένας μαγνήτης προς αυτή την κατεύθυνση. Πρέπει οπωσδήποτε να το δοκιμάσουν αλλιώς δεν θα ηρεμήσουν. Έχουν αυτή την περιέργεια η οποία εξαφανίζεται αμέσως μόλις κάνουν αυτό που τους είχαμε μόλις προηγουμένως απαγορεύσει.
Δεν ξέρω γιατί το κάνουν αυτό. Από απλή περιέργεια; Ή μήπως για να μας πηγαίνουν κόντρα και να κάνουν το δικό τους; Και αυτή η περιέργεια είναι για να δουν αν όντως ισχύουν αυτά που τους λέμε ή για να ανακαλύψουν και κάτι παραπάνω; Κι αυτό που κάνουν το δικό τους είναι για να μας εκνευρίσουν ή για να μας αποδείξουν ότι μπορούν να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις και να πάρουν πρωτοβουλίες;

Στην πραγματικότητα όλα αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην παιδική ηλικία αλλά και στην υπόλοιπη ζωή μας όσο μεγαλώνουμε. Ο άνθρωπος έχει γενικά την τάση να κατευθύνεται προς το απαγορευμένο, το ριψοκίνδυνο και όλες τις περίεργες καταστάσεις που μπορεί κανείς να βάλει στο μυαλό του. Όσο μας λέει κάποιος «όχι» τόσο πεισμώνουμε εμείς και κάνουμε το αντίθετο, έτσι για να το δοκιμάσουμε. Το απαγορευμένο φαίνεται να ασκεί μια μεγάλη δύναμη πάνω μας από την οποία δεν μπορούμε ξεφύγουμε εύκολα. Μας βάζει σε διάφορες σκέψεις και διλλήματα. Μας τοποθετεί σε έναν άλλο κόσμο που μπορεί να περιλαμβάνει κινδύνους και κρυφτό. Όλο αυτό εξάπτει την φαντασία μας οπότε κατευθυνόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση ολοένα και περισσότερο. Θέλουμε να μάθουμε τι θα γίνει παρακάτω. Αντιδράσεις δικές μας αλλά και των γύρω μας.

Πιστεύω πως έχουμε αυτογνωσία. Ξέρουμε πότε κάτι δεν είναι σωστό ή πότε κάτι είναι επικίνδυνο. Γνωρίζουμε πότε κάτι μπορεί να μας βλάψει, να μας πληγώσει ή να μας μπλέξει και να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Παρ’όλα αυτά θέλουμε να συνεχίσουμε και να δοκιμάσουμε. Είναι καθαρά επιλογή μας να μπλέξουμε σε περίεργες ή ακόμη και απαγορευμένες καταστάσεις. Είναι αυτή η περιέργεια που μας χαρακτηρίζει από την παιδική μας ηλικία και μας οδηγεί σε αυτές. Είναι που καμιά φορά θέλουμε να κάνουμε και καμιά τρέλα στην ζωή μας και να αισθανθούμε πιο ελεύθεροι και ζωντανοί. Είναι που θέλουμε να δώσουμε μια νότα σε όλη αυτή τη ρουτίνα της καθημερινότητας και να ανακαλύψουμε τα όριά μας.

Να δούμε μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε. Να ρισκάρουμε και να δούμε πώς αντιδράμε σε τέτοιες καταστάσεις.

Ξέρουμε πως ρισκάρουμε πράγματα σε διάφορους τομείς της ζωής μας. Γνωρίζουμε πως μπορεί να υπάρχουν άσχημες συνέπειες και για εμάς και για τους γύρω μας. Δεν αδιαφορούμε ούτε είμαστε εγωιστές που σκεφτόμαστε μόνο τους εαυτούς μας. Απλά είναι στη φύση μας το απαγορευμένο να μας καθοδηγεί με την περιέργεια που μας προκαλεί. Δεν σημαίνει ότι είμαστε αδύναμοι που κυριευόμαστε από πάθη. Είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου να ερευνά και να μαθαίνει νέα πράγματα, να αποκτά εμπειρίες και να μαθαίνει από αυτές.

Επομένως, την επόμενη φορά που κάποιος θα σας βάλει όρια και θα σας απαγορεύσει κάτι, εσείς να κάνετε αυτό που νιώθετε. Ακόμη κι αν ξέρετε ότι μπορεί να είναι λάθος ή ότι ρισκάρετε περισσότερο απ’όσο αντέχετε.

Τελικά μπορεί και να αξίζει τον κόπο και να προκύψει κάτι καλό!fashionist.gr/%CE%BB%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF/

Επαφή

Γιάννης Κανελλόπουλος giakanellopoulos@gmail.com