Αναμονή : Ένα αναπόσπαστο συστατικό της καθημερινότητας μας. (Fashionist.gr )
Γύρω μας άνθρωποι με διαφορετική φιλοσοφία και στάση απέναντι στη ζωή.
Τους συναντάμε στην καθημερινότητα μας. Τους συναναστρεφόμαστε. Είμαστε κι εμείς ανάμεσά τους.
Από ποια μεριά της όχθης όμως;
Είναι εκείνοι που ζούνε έντονα, γεμάτα και ουσιαστικά. Χωρίς ανασφάλειες και προβληματισμούς. Που ξέρουν να απολαμβάνουν τις στιγμές τους όπως έρχονται. Το αύριο δεν τους αφορά, είναι μια άλλη μέρα. Δεν το σχεδιάζουν, αφήνονται να τους εκπλήξει. Είναι και εκείνοι που βυθίζονται μέσα στα λιμνάζοντα νερά μιας ατέρμονης στασιμότητας, περιμένοντας η ζωή να τους φανερώσει και το άλλο της πρόσωπο. Το πιο όμορφο ,το πιο φωτεινό ,το πιο καλοσυνάτο. Αυτό που αφελώς πιστεύουν ότι τους χρωστάει. Δεν έχουν καταλάβει ότι η ζωή δε χρωστάει σε κανένα. Βαυκαλίζονται και αυτοπαραμυθιάζονται για να διασκεδάσουν τους φόβους τους.
Δε διαφωνώ ότι μια ψυχολογική ώθηση είναι αναγκαία αρκεί πάντα να συνοδεύεται από επίγνωση της πραγματικότητας.Η ζωή δίνει και παίρνει.Εμείς οφείλουμε να διεκδικήσουμε το μερίδιο που μας αναλογεί. Να είμαστε σε ετοιμότητα,να αναλάμβανουμε δράση, να κυνηγάμε ό,τι αναζητάμε και ονειρευόμαστε.
Οι πρώτοι επιλέγουν να ζήσουν χωρίς τύψεις και ενδοιασμούς. Για το σήμερα. Αρπάζουν τις ευκαιρίες, πέφτουν με τα μούτρα, χτυπούν, ξανασηκώνονται, παίρνουν ρίσκα, παθιάζονται, αψηφούν το όποιο κόστος καθοδηγούμενοι από μια σχεδόν εφηβική ορμή. Αυθόρμητοι και τολμηροί. Παντού, στον έρωτα, στη ζωή, σε όλα. Οι δεύτεροι απλά συμβιβάζονται, υπομένοντας στωικά τη μοίρα τους. Στην ουσία απλά υπάρχουν. Κινούνται και περιφέρονται μηχανικά, σε μια μονότονη, αδιέξοδη καθημερινότητα περιμένοντας να έρθει η πολυπόθητη στιγμή που θα ζήσουν ,η στιγμή που όλα θ’αλλάξουν ως δια μαγείας, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι έχουν εγκλωβιστεί σε ένα φαύλο κύκλο αναμονής που μπορεί και να μην κλείσει ποτέ. Λες και έχουν υπογράψει κάποιο συμβόλαιο αθανασίας. Κι αν η ζωή είναι μια παράσταση και κάθε μέρα πρεμιέρα δεν πρωταγωνιστούν ούτε σκηνοθετούν ,απλά σιωπηλά παρακολουθούν. Θεατές της ζωής τους που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια τους.
Η διαφορά ανάμεσα στους μεν και τους δε;
Εμφανέστατη. Οι πρώτοι ζουν, ενώ οι δεύτεροι περιμένουν για να ζήσουν. Η αλήθεια είναι ότι όλοι πάντα κάτι αναμένουμε. Αυτό που μας διαφοροποιεί είναι ο τρόπος που επιλέγουμε να ζήσουμε την αναμονή μας. Γιατί η ζωή είναι μια διαρκής αναμονή αν το καλοσκεφτούμε. Αναμονή για κάτι σημαντικό αλλά και ασήμαντο. Κάτι καλό ή κάτι κακό. Κάτι που θα μας απογειώσει ή κάτι που θα μας προσγειώσει ανώμαλα. Το ερώτημα όμως που αβίαστα προκύπτει είναι το εξής;Tι κάνουμε εμείς στο μεσοδιάστημα; Πως διαχειριζόμαστε τον ενδιάμεσο χρόνο; Και ειλικρινά πόσο αδιάφορη και ανούσια θα ήταν η ζωή χωρίς την αναμονή; Μια ζωή χωρίς να περιμένουμε το παραμικρό; Η απάντηση προφανής.
Η αναμονή είναι αναπόσπαστο συστατικό της καθημερινότητας μας.
Θα τολμήσω να πω ότι είναι στενά συνυφασμένη με την ίδια τη ζωή. Όλοι έχουμε ζήσει διαφόρων ειδών αναμονές. Κάποιοι έχουμε ζήσει κάθε είδους. Αλλά οι βασικές είναι δύο. Η ευχάριστη και η δυσάρεστη.
Ό,τι κι αν αφορά αυτή η απόλαυση, αυτή η αναμονή αξίζει τον κόπο. Η καρδιά σου χτυπάει σαν τρελή. Η αδρεναλίνη εκτοξεύεται στα ύψη. Λαχταράς τη λήξη της γιατί ξέρεις ότι θα σ’ανεβάσει στα ουράνια. Κάθε λεπτό σε φέρνει πιο κοντά σ’ένα στόχο ή σ’αυτόν/αυτήν που ποθείς. Σε κραταει ‘’ζωντανό’’,σε μια συνεχή εγρήγορση. Σε κινητοποιεί. Κάνει το χαμόγελό να μοιάζει ζωγραφισμένο στα χείλη σου. Θέλω να πιστεύω ότι όλοι την έχουμε βιώσει. Είναι η αναμονή που θα θέλαμε να ζούμε συνέχεια αλλά δυστυχώς κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις.
Υπάρχει και η σκλήρη όψη της αναμονής. Η αναμονή που σε σκοτώνει. Αυτή που σε εξαντλεί, σε εξοντώνει, απομυζεί και την παραμικρή ικμάδα ενέργειας και δύναμης που μπορεί να διαθέτεις. Μια αναμονή βέβαια μπορεί να σου έχει επιβληθεί χωρίς να το θες (ένα θέμα υγείας,το χειρότερο είδος αναμονής ),αλλά θα σταθώ σ’αυτή που έχεις επιβάλει εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου. Αυτή την αναμονή ενός προδιαγεγραμμένου τέλους. Του τέλους μιας ψυχοφθόρας, αρρωστημένης κατάστασης. Ένα παρατεταμένο βασανιστήριο ψυχής που δε βρίσκεις το θάρρος να το τελειώσεις.
Η αναμονή.. Μπορεί να σου φτιάξει τη διάθεση σε σημείο να κυκλοφορείς μ’ένα χαζοχαρούμενο χαμόγελό όλη την ώρα αλλά εύκολα μπορεί και να σε συντρίψει, να σε διαλύσει και να εξανεμίσει όλα σου τα ψυχικά αποθέματα. Στην πρώτη περίπτωση απλώς το χαίρεσαι όσο θα κρατήσει. Το ζεις στο έπακρο. Τα λόγια είναι περιττά. Στη δεύτερη κατά περίπτωση αξιολογείς και πράττεις.
Πόσο πιο βαθιά να χώσεις το κεφάλι σου στην άμμο; Πόσο να δικαιολογήσεις μια συμπεριφορά που στερείται και το παραμικρό ψήγμα λογικής; Φοβάσαι να ξεφύγεις. Να βουτήξεις στα βαθιά μιας νέας αρχής. Μένεις στα σίγουρα κι ας θέλεις να ουρλιάξεις γιατί πνίγεσαι. Υποφέρεις αλλά δίνεις πίστωση χρόνου. Δεν είσαι έτοιμος ακόμα να δεχτείς τις συνέπειες της απόδρασης από μια δίχως τέλος προσμονή. Γκρεμοτσάκισμα προσδοκιών, θάψιμο ονείρων, μια επένδυση χαμένη. Βαρύ φορτίο. Που να πας;
Και περιμένεις και περιμένεις μήπως κάτι αλλάξει. Και βάζεις τη ζωή σου στον πάγο. Ο χρόνος όμως δεν παγώνει. Εσύ μένεις πίσω αλλά η ζωή τρέχει και με ρυθμούς γρήγορους μάλιστα,κι όταν αποφασίσεις να ξυπνήσεις και ν’αντιδράσεις μπορεί να σε έχει ήδη προσπεράσει.
Ζήσε το παρόν σου.
Μην το υποθηκεύεις για ένα μέλλον που μπορεί να μην ανταποκριθεί ποτέ σ’αυτό που έχεις στο μυαλό σου. Από την άλλη αν ρισκάρεις ίσως εκεί να κρύβονται οι ομορφότερες εκπλήξεις. Πως θα το μάθεις αν παραμείνεις βολεμένος; Ξεκίνα όμως σήμερα, άλλωστε το αύριο θα γίνει χθες πριν καν το καταλάβεις.Kάθε δευτερόλεπτο πεθαίνει μόλις γεννιέται κι εσύ έχεις μόνο αυτή τη μαγική στιγμούλα που πρέπει ν’αδράξεις. Μην αναλώνεσαι σε δεύτερες και τρίτες σκέψεις. Ζήσε ό,τι κι αν αυτό περιλαμβάνει. Το τώρα είναι πολύτιμο δώρο, είναι το μόνο που έχεις και σου ανήκει ολοκληρωτικά.
Σταμάτα να μεταθέτεις στο μέλλον αυτά που θέλεις και ονειρεύεσαι πιστεύοντας ότι οι συνθήκες θα είναι ευνοϊκότερες. Οι συνθήκες πιθανότατα να μην είναι ποτέ περισσότερο ευνοϊκές από αυτή τη δεδομένη στιγμή. Οι συνθήκες πάντα θ’αλλάζουν.
Αν αλλάξεις δρόμο όσο είναι νωρίς ίσως και να βρεις την Ιθάκη σου. Ρίσκαρε.Φύγε για έναν έρωτα που σε συγκλονίζει , για ένα όνειρο που φαίνεται άπιαστο .Μην αφήνεις κανένα απωθημένο. Μην φοβάσαι τίποτα .Το μοναδικό εμπόδιο σου είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Με αυτόν σύμμαχο μπορείς να πετύχεις τα πάντα.
Αλλά καν’το τώρα. Γιατί το αύριο μερικές φορές ισοδυναμεί με το ποτέ… Έτσι απλά..